NWS WEDSTRIJDEN 2004-2005
| NWS-wedstrijden landelijk niveau Parallel aan de competitie worden wedstrijden georganiseerd die lopen in het landelijke circuit. Deze starten met een voorwedstrijd. Van hieruit kun je doorstromen naar zowel het regiokampioenschap van Noord-Holland, als de landelijke wedstrijdreeks. Deze start met de 1/8 finale, gevolgd door de 1/4, 1/2 en ten slotte de Finale in de Nationale Wedstrijd Sport-klasse. Dit is in feite het NK voor dit niveau, |
| NWS Voorwedstrijd 22 januari 2005 - Beverwijk Jennifer eerste wedstrijd landelijke reeks Jennifer Huurman turnt de eerste wedstrijd in de landelijke reeks in de aanloop naar de landelijke finale.Vanuit deze wedstrijd kun je doorstromen naar zowel het regiokampioenschap van Noord-Holland, als de landelijke wedstrijdcyclus in de aanloop naar de nationale finale NWS. Jennifer lukt het zich voor beiden te plaatsen. Een knappe prestatie! |
| NWS Voorwedstrijd 22 en 23 januari 2005- Beverwijk De eerste wedstrijd in 2005 valt voor Jennifer eigenlijk wat te vroeg. Ze heeft een fiks aantal trainingen gemist en lijkt nog niet optimaal in vorm. Gelukkig is de wedstrijd pas laat in de middag, waardoor Jennifer 's ochtends nog even kort kan trainen om de puntjes op de i te zetten. Het gevoel met de toestellen en het vertrouwen in haar eigen kunnen moeten nog wat aansterken. En net deze extra training doet het zelfvertouwen van Jennifer herstellen. In een uurtje werkt ze alle verplichte onderdelen af. Sprong is een makkie, brug doen we maar niet te veel vanwege de blaren, vloer kort doornemen en naar balk gaat de meeste aandacht. Dit is het moeilijkste toestel van Jennifer. Met name het bruggetje vormt een struikelblok voor Jennifer. Maar tijdesn de training lukt uiteindelijk 80% (4 uit 5) van de bruggetjes en ook de radslag scoort het zelfde slagingspercentage. Dat biedt voldoende hoop op een goede wedstrijd in de middag. Om 14.00 uur haalt Saskia Jennifer op. Ze rijden door naar Bo van den Bor, die als extra coach met Jennifer meegaat. De wedstrijd ervoor loopt op schema, zodat Jennifer keurig om 16.00 uur met haar wedstrijd kan beginnen. Na het inturnen presenteert zij zich bij de balkjury. Elke turnster heeft 50 seconden om de belangrijkste elementen nog even te testen. Het gaat wat wiebelig nog, maar de stress van de vorige wedstrijd voor de balkoefening en voor het bruggetje achterwaarts in het bijzonder zijn verleden tijd. Jennifer mag als tweede. En dat komt goed uit, want daardoor ziet Jennifer dat ze een klein stukje oefening bijna zou zijn vergeten. Jennifer turnt beduidend hogere sprongen dan voorheen en laat geen elementen uit haar oefening. Helaas blijkt de 20% mislukkingspercentage van toepassing voor zowel de radslag als het bruggetje. Ook na de loopspagaatsprong heeft Jennifer haar balans niet onder controle en beland zij onnodig op de grond. "Ik was echt heel erg zenuwachtig", fluistert Jennifer haar trainster na afloop dvan haar oefening toe. Bijna voldoende scoort zij met een 5.90. Vloer is het volgende onderdeel op het programma. Jennifer, een turnster met groot acrobatisch vermogen, turnt graag op dit toestel. De sprongen gaan goed, hoewel ze door het toucheren van de vloer met de losse radslag onnodig punten laat liggen. Ook de afwerking verdient voor volgnede wedstrijd duidelijk veel aandacht. En die overslag-salto... die mag er volgende keer ook wel eens in. Dat scheelt kostbare punten. Want elk niet of foutief geturnde acrobatische element geeft een aftrek van maar liefst een hele punt. Door het missen van de overslag salto en het falen van de losse radslag betekent het dat de oefening van Jennifer een uitgangswaarde heeft van 8.00 punten. Toch krijgt ze verbazingwekkend genoeg een 7.60. Een uitermate meevallende score, want de rest was nog lang niet perfect. Maar goed, jurering valt ook vaak genoeg in het nadeel van de turnster, dus wij klagen dit keer maar niet. Sprong gaat werkelijk super. De overslag is nagenoeg perfect en dat vindt de jury ook. De hoge score van 9.75 is voor haar. De tweede sprong, streksalto gaat iets beneden het kunnen van Jennifer. Deze is wat te laag, maar wel recht en superver en daarom nog goed voor 9.35 punten, wat in een eindscore van 9.55 punten resulteert. Bij brug ontbreekt het Jennifer aan de specifieke conditie voor dit toestel. De kippen vallen haar zwaar en het verbinden van de elementen bewaart ze naar alle waarschijnlijkheid ook voor de volgende wedstrijd. Gelukkig lukken alle onderdelen wel, want een zorgenkindje van de brugoefening is vooral de zolendraai. Dit onderdeel is voor veel turnsters de plaag van de oefening; of hij lukt net niet, of je draait door en maar er meer dan een en stort dan alsnog ter aarde. Jennifer maakt het spannend. Een staaltje balanceerkunt op de lage ligger is wat volgt na deze cirkeldraai om de lage ligger, maar... het lukt wel. De kroon op de oefening met potentie voor de toekomst is zonder twijfel de afsprong. Deze gaat keurig. De hurksalto wordt gevolgd door mooi nastrekken en een genagelde landing. Het geheel levert 7.65 punten op. "Zo, nu ben ik er vanaf", verzucht Jennifer, met de aansluitende inmiddels traditionele uitstap in gedachten naar turnvoedselproducent bij uitstek, Mc Donalds. Eerst wachten op de prijsuitreiking. Het is reuze spannend. Precies op het nippertje is Jennifer door naar zowel de finale van regio Noord-Holland en naar de volgende wedstrijd in de landelijke cyclus. Om 19.30 uur verlaten Bo, Jennifer en Saskia de rond gevormde sporthal van Beverwijk, op naar de eerste de beste welbekende gele M. |
| NWS Finale Regio Noord-Holland - zaterdag 26 februari 2005 Via de voorwedstrijd plaatst Jennifer zich voor de finalewedstrijd van Noord-Holland. Wie deze wedstrijd wint is kampioen van de gehele provincie. Omdat de wedstrijd pas in de middag is kan Jennifer 's ochtends nog even trainen om de puntjes op de i te zetten. De training gaat redelijk. Bruggetje op de balk gaat zelfs tot stand! Nu maar hopen dat dit in de middag herhaald kan worden. Even voor 14.00 uur haalt Saskia Jennifer op. De route is bekend. Jennifer was al vele malen in Opmeer voor de regiotrainingen. Het is een klein uurtje rijden. Bij aankomst blijkt dat de wedstrijd ervoor een half uur inloopt, waardoor Jennifer eerder mag beginnen met haar wedstrijd. Tijdens de algemene warming-up doet Jennifer vrolijk mee met de meiden van FIT Amstelveen. Jennifer is een sociale meid, die haar concurrenten meer als potentiele vriendinnen ziet dan geduchte tegenstanders. Een verfrissende instelling! Het eerste toestel van Jennifer is vloer. Tijdens het inturnen verrast Jennifer door in plaats van een hurksalto een huizenhoge streksalto te turnen. De bene van Jennifer zijn goed vandaag. Tijdens de wedstrijd zelf lukken alle elementen, al gaat het tictac bruggetje nogal zigzaggend. De meeste punten laat Jennifer liggen in de afwerking. Dit is iets wat in de hele linie van de wedstrijd te zien is. Een 7.25 is de score voor vloer. Dit is tot nu toe de hoogste score van dit seizoen op dit toestel. Voor sprong heeft Jennifer nooit stress. Dit gaat haar enorm gemakkelijk af. Alleen de techniek van de streksalto kan nog wat verbeterd worden. De amplitude van de streksalto is er in ieder geval wel. Tijdens het inturnen gaat Jennifer bijna bij de infostand op visite. Niet gek voor een meisje van 10! De overslag is wederom perfect! Jennifer steekt de score van 9.30 punten in haar zak. Een prettig gegeven om de wedstrijd op brug mee voort te zetten. Eindelijk gaan alle onderdelen op het zwaaitoestel goed, want al twee wedstrijden wist Jennifer onbedoeld de zolendraai over te slaan. En ook lukt het alle onderdelen door te verbinden. Geen koffiepauzes dit keer! Dat scheelt een hele punt in de einduitslag! De strakke benen en mooie houding zijn nog niet terug te vinden in de oefening. ï¿¿Jennifer zet een score van 7.30 punten neer. Met wat meer styleren kan dat zeker een punt hoger een volgende wedstrijd! Als laatste toestel staat balk op het programma, een door vele turnsters gewraakt onderdeel. Zo ook voor Jennifer... Toch ziet Jennifer het wel zitten: "Het gaat wel lukken.", vertrouwt ze haar trainster toe. Gelukkig is het vertrouwen er al wel. De uitvoering wordt bewaard voor een volgende keer. Met een simpele looopspagaatsprong verliest zij haar evenwicht en met de standaard obstakels in de hoedanigheid van de radslag en het bruggetje. Toch scoort Jennifer een voldoende, wat haar vrolijk stemt. Maar ze weet heel goed dat erg nog aardig wat trainingsarbeid in het verschiet ligt voor een oefening zonder grote fouten. Al met al zijn Jennifer en Saskia best tevreden over de wedstrijd. Jennifer heeft op diverse toestellen zich verbeterd. Het is wel een lange zit, maar liefst dreienhalf uur in totaal duurt de wedstrijd. Op de andere baan zitten de senioren, die veel grotere groepen en langere oefeningen hebben. Wel leuk om te zien wat de toekomst voor Jennifer kan bieden. De Tsukahara en schroefsalto zijn echte uitdagingen! Natuurlijk besluiten Jennifer en Saskia de dag traditioneel... bij Mac Donalds! |
| NWS 1/8 Finale Opmeer - zaterdag 19 maart 2005 Via de voorwedstrijd plaatst Jennifer zich voor de 1/8 finale in de aanloop naar de nationale finale voor de NWS-klasse. Saskia geeft 's ochtends nog snel even een uurtje training, want de wedstrijd van Jennifer valt vrijwel gelijk met de trainingen. En die moeten ook doorgaan, want morgen hebben de kleinste gymdames hun eerste wedstrijd in de wedstrijdgroep: de basisklassewedstrijden! Jennifer kan daarom lekker uitslapen en stapt om 11.00 uur de zaal binnen om samen met haar trainster naar het welbekende Opmeer af te reizen. Ze zijn er mooi op tijd. Het is druk in de zaal. De tribune zit overvol met zenuwachtige familieleden die gewapend met camera, video-apparatuur, thermosfles en wedstrijdscoreboekje zich wedstrrijdklaar maken. Jennifer bereid zich anders voor dan het zenuwpezende publiek. "Zit ik in de groep bij FIT Amstelveen?" Mooi, dan dus gelijk even een praatje maken en vragen aan alle concullega's of zij van plan zijn met het bruggetje op de balk te blijven staan. Pas om 12.50 uur mogen de dames beginnen met de algemene warming-up. Voor deze wedstrijd zijn turnsters vanuit heel Nederland naar Opmeer gereisd. In totaal zijn er drie 1/8 finales in het land. Als je je geplaatst hebt voor deze wedstrijd kan het dus zijn dat je behoorlijk vroeg uit de veren moet. Zo zien we turnsters uit Drente, maar ook uit het Westland. De accenten van de dames maken dat je voelt dat dit echt een landelijke wedstrijd is. Ook het niveau van de dames is een flinke stap hoger dan bij voorgaande wedstrijden. Jennifer moet er dus flink aan trekken vandaag. Jennifer maakt als eerste haar entree op vloer. Ze heeft er hard voor getraind en wil voor het eerst de overslag-salto in haar oefening verwerken. Het inturnen gaat goed, het nieuwe onderdeel lukt. Nu nog voor het echie! De zenuwen spelen toch lichtelijk parten evenals een licht gevoelige elleboog. Het nieuwe element lukt, een oud element, de stut met halve draai, helaas nu even niet. De jury is beduidend strenger dan voorgaande wedstrijden. Scoorde Jennifer twee weken gelden nog een dikke 7, nu is het vermelden van de uitslag beter maar even te vermijden. Afwerking, gratie en lenigheid zijn niet de sterkste punten van Jennifer. Zij moet het hebben van power, acrobatiek en atletische kunststukken. Helaas geeft de jury vooral de voorkeur aan de eerstgenoemde kwaliteiten. Toch is Jennifer niet geheel ontevreden. Er is een duidelijke progressieve lijn te ontdekken in de turnkwaliteiten van de gedreven V en K-turnster. Op naar sprong. Een makkie! "Wat denk je dat ik krijg?", vraagt Jennifer. Trainster Saskia maakt duidelijk dat je geen superscore als een eerder behaalde 9.65 moet verwachten. Het is een ander soort wedstrijd, met andere normen. Dus maak je borst maar nat. Het inturnen gaat prima bij zowel de overslag als de streksalto.Bij de wedstrijdsprong mist Jennifer bij de overslag net wat power en komt zij iets te dicht achyter de Pegases terecht. De streksalto gaat voor het eerst beter dan de overslag. Hij is zelfs gestrekt!!! Jennifer scoort een 8.65 en een 9.10 voor de beide sprongen. Even rust en dan naar brug. Tijdens het inturnen wil het opeens niet en moet Jennifer de toestelwarming-up staken. Haar elleboog en onderarm doen zeer. Al eerder had zij er lichtelijk last van in de training en ook tijdens vloer was er iets te voelen. Maar nu zijn de klachten plotseling zo vervelend dat Jennifer samen met haar trainster besluit dit toestel niet te turnen. Dit heeft wel gevolgen, zo weet Jennifer ook. Plaatsing voor de 1/4 finale wordt nagenoeg onhaalbaar. Maar wat niet gaat niet. Op balk wil Jennifer nog wel een poging wagen. Maar hoe meer het toestel nadert, hoe meer zorgen er in het hoofd van de 10-jarige pupil gaan rondspoken. Het is tijd om afwegingen te maken, de voors en tegens op een rijtje te zetten. Een moeilijke kwestie voo Jennifer... wat te doen??? Na veel wikken en wegen besluit Jennifer toch mee te doen met de toestlewarming-up, maar op aangepaste wijze. Dus: alle steunmomenten eruit. Dat betekent: geen radslag en geen bruggetje, elementen waar nu juist zo hard op was getraind. Na het inturnen ziet Jennifer het toch niet zitten; "Dan ziet iedereen die score op het bord...", snift ze. Ja, en daar zit wat in, want het weglaten van essentiele elementen vertaalt zich vrijwel per definitie in een niet erg flatterende eindscore. En het op karakter turnen van de oefening voor je eigen gemoed is iets wat net wat te ver buiten het mentale bereik van Jennifer ligt. Ze maakt de keuze niet te turnen op balk en leert van Saskia, dat ze die keuze zelf moet maken en erachter moet staan. Dus geen tranen, chin up en tevreden zijn over wat er goed ging. Jennifer presenteert zich bij de jury en strekt zich gelijk weer uit om zich af te melden. Het voelt onwennig zo je wedstrijd in te moeten richten. Wat een leermoment! Plaatsing voor de vervolgwedstrijden zit er natuurlijk niet in de deze manier. Op het programma staat nog de finale van de regiocompetitie, het clubkampioenschap en een regionaal toernooi. Nieuwe ronden, nieuwe kansen. |
